Akademi de bu toplumun ürünü, kendi öğrenciliğinizden bilirsiniz, insan hakları ve özgürlükler için mücadele edeni de var, yan odadaki arkadaşı atılırken ses çıkarmayanı, daha kötüsü sevineni de. Ancak kimlerin atıldığına, haklarında söylenenlere bakın. Çoğu bugünkü akademinin sorunlarını dert edinen, bu kısıtlı özgürlük ortamında araştırma yapmak için didinen, sırça köşklerinde makalelerine kapanmak yerine akademisyenliğin sorumluluğu gereği öğrendiklerini her fırsatta ve her ortamda paylaşmak için elini taşın altına koymaktan çekinmeyen insanlar.
(…)
Üniversite adından referansla yerli ve milli olamaz, üniversite binalardan ibaret değil, eleştirel bilgi üretmeyen, öğrencisine soru sormayı öğretmeyen yer üniversite değil. Akademik cübbe, taşıyanın toplumsal ayrıcalığını değil özerkliği ve biat etmeye karşı direnci simgeler. Bugüne dek biz bu mücadeleyi kendi içimizde vermekteydik ancak artık ucu maalesef size de dokunuyor. Biz kaybetmeye korktuğumuz işimiz ya da postallar altına ezilen cübbelerimiz için değil eksiğiyle, yanlışıyla da olsa akademik özgürlük için, tartışma, eleştirme özgürlüğü için direniyoruz.
