Mehmet Aksel

Hep denir ya, “Çocukluk arkadaşınız olunca yıllar da geçse kaldığınız yerden devam ediyorsunuz sohbete...”, anlatayım….

Ne mutlu ki biz de MSA Müzesi'ni dünyadan MoMA The Museum of Modern Art, Uffizi Gallery, Rijksmuseum ,The Victoria and Albert Museum, Türkiye’den ise Sakıp Sabancı Müzesi, Pera Müzesi, Sadberk Hanım Müzesi ve İstanbul Modern Sanat Müzesi gibi seçkin müzelerin arasında tüm dünyaya gösterebileceğiz.Gururla yazıyorum ki, müzemizi bu hafta Google Arts&Culture’a da açtık. Tüm eserleri değil, sadece özel seçilmiş ve çok çok çok çalışılmış bir kürasyonu dünyanın incelemesine sunduk. Ne mutlu ki biz de MSA Müzesini bu seçkin müzelerin arasında tüm dünyaya gösterebileceğiz. İlerleyen zaman içinde sadece objelerle ve kitaplarla da kalmayıp, Türk Mutfağı ve Türk Kahvesi’ni de tanıtmak istiyoruz bu platformdan. Kendi tat ve değerlerimizi tanıtmak için daha güzel bir platform hayal edemiyoruz.

Akşam eve dönmemizi bekleyen biri olması, sahip olabileceğimiz en değerli şey değil mi? Eleştirilmekten korktuğumuz için söylemekten ya da yapmaktan korkuyor olabilir miyiz? Para denilen şeyi biriktireceğimize kullanmak daha mantıklı değil mi? Ne istediğini bilmek kadar güzeli var mı hayatta? Acaba karşımızdaki kendimiz gibi kalmamıza izin verdiği için mi, kendisi gibi kaldığı için mi daha kıymetli? Biraz düşüne duralım...

İster sosyal sorumluluk olsun ister sürdürülebilirlik, bence samimi olmalı bu işler ve ölçülü olmalı bu açıklamalar.

Bayram gelir toplu mesaj, doğumgünü olur balon resmi, işin düştü yan yana el şekli. Ne oldu yaa? Bir tebrik, bir teşekkür, bir rica, bir ses? Değer vermek, emek vermek karşındakine, ilişkine?

Birbirini seven, birbiriyle gülen eğlenen, kocaman bir aile olmak çok güzel.