Amberin Zaman

Dün Washington DC’nin en köklü düşünce kuruluşlarından Brookings Enstitüsü önünde yaşananlar Türkiye’nin özetiydi. Kavga, küfür, tekme, tokat. Ve en berbatı sinme...

Biz bu satırları yazarken Brüksel havalimanında ve metrosunda en az 23 kişinin hayatına mal olan patlamalar yeni meydana gelmişti. Saldırıların failleri muhtemelen IŞİD.

Beyaz Saray, Obama’nın zirve sırasında herhangi bir liderle ikili görüşme yapmayacağını savunarak Erdoğan için istisna yapmanın imkansız olduğunu söylüyor. Türk tarafı bu durumda 'pull aside' diye tabir edilen, zirve esnasında 'gözlerden uzak' kısa bir görüşme için bastırıyor.

Kocam var ama çocuğum yok. İstemediğim için değil. Olmadı. Ve Sayın Cumhurbaşkanı bu konuda her verdiği beyanla benim gibi kadınları derinden rencide etmekle kalmıyor. Ötekileştiriyor.....

IŞİD’i temizleyebilecek tek güç SDG. Kapasiteden öte siyasi dengeler açısından da böyle. Rusların ve ABD’nin aynı anda desteklediği tek grup SDG. Ama Türkiye, Kürtlerin Kobane’yle Afrin'i birleştirmelerini engellemek için SDG’nin Mare hattından uzak durmasını istiyor.

İncirlik gibi devasa bir lojistik merkezin (pist uzunluğu 3 bin 48 metre, Amerikalı asker sayısı 4 binin üstünde) yerini bir basit pist uzatmasıyla Rmeilan’daki havaalanı alabilir mi?

Dengelerin an be an olarak değiştiği Suriye sınırında tam olarak neler oluyor? Ve Türkiye açısından ne anlama geliyor?

Washington, IŞİD’e yönelik olması kaydıyla YPG’nin göz diktiği bölgede Rusya destekli operasyonlara sesini çıkartmıyor. YPG Amerikalılara kızsa da yeni müttefikinden vazgeçmeye hiç niyetli değil. Zira Rusya’nın Amerika’dan daha da az güvenilir olduğunun bilincinde.

Sonuçta başta Erdoğan olmak üzere iktidarın Başika’ya ilişkin açıklamalarına bakıldığında Türkiye’nin hiçbir şekilde askerlerini çekmeye niyetli olmadığı net biçimde anlaşılıyor. Irak’ın Türk askerlerini zorla çıkaramayacağına ve Iraklı Kürtlerin durumdan pek rahatsız olmadığını göz önünde tutarsak, ABD diplomasisinin bu konuda başarıya ulaşması yakın gelecekte mümkün görünmüyor.

2014 yılından beri Ankara’da Britanya büyükelçisi görevini yürüten Richard Moore Türkiye’yi en yakından tanıyan yabancı misyon şeflerinden biri. 90’lı yılların başında henüz kariyerinin baharındayken Ankara’da elçiliğin basın ataşesi olarak tanımıştık kendisini. Yüzü sıhhat, beyni zeka fışkırıyordu.

Rusya ve ABD öncülüğündeki koalisyon güçleri Suriye semalarını parsellemiş bulunuyor. Türkiye ise tümüyle oyun dışı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın kariyer planları devletin Kürt paranoyasıyla birleşince Türkiye’de kalıcı barış hayallerimiz tek çırpıda çöpe atıldı.