Bir gazeteci olarak, savaş bölgeleri de dahil birçok bölgede benzer olay yerlerine gitmişliğim vardır ve şunu rahatlıkla söyleyebilirim: Ankara Tren Garı’nın önü hiçbirine benzemiyordu. Bosna’da Sırpların attığı havan mermilerine hedef olan pazar yerinde dahi o kadar kan yoktu. Binlerce insanın ortasında iki bombayı peş peşe patlatan cani zihniyet, gerçek bir katliam planlamıştı ve ortaya çıkan manzara Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en büyük katliamı olmuştu. 107 insanımızı kaybetmiştik. 500’den fazla insanımız yaralanmıştı.
(…)
IŞİD’in ve PKK’nın o dönemde estirdiği terörün yarattığı korku ortamını, terör grupları için yolgeçen hanına dönen güney sınırlarımızı, “özerklik ilanı” adı altında işgal edilmeye çalışılan kentlerimizi, bombalı saldırılarda kaybettiğimiz insanlarımızı, terörle mücadelede verdiğimiz şehitlerimizi kim unutabilir ki?
Türkiye, aydınlık bir gelecek arzuluyorsa, başta 107 canımızı kaybettiğimiz o kara gün olmak üzere bütün karanlık olayların defterlerini açmak ve cesurca konuşmak zorundadır.
