CHP Genel Başkanı önündeki birkaç ayı seçime hazırlanmak için çok uzun ve yeterli bir süre olarak görüyor olmalı ki kurultayda Muharrem İnce’nin estirdiği rüzgara kendisini kaptırıverdi. Oysa partisinin lideri olarak rüzgarı kendisinin estirmesi gerekiyordu.
Kılıçdaroğlu belli ki Muharrem İnce’nin içeriksiz ve fakat hitabet ve belagat yönünden kuvvetli konuşmasından kötü etkilenmişti… Kürsü sırası kendisine geldiğinde değerli vaktinin önemli kısmını kendisini savunmakla ve partiyi sağa kaydırmadığını anlatmakla geçirdi. Zamanın kötü kullanımına örnek, yazık edilmiş bir konuşmaydı. 2015’teki seçimde yüzde 30’u geçmek için, AKP’ye yanaşmış bir sağ muhafazakar seçmenden de oy almaya mahkum bir genel başkanın kürsüde “Ben sağcı değilim” diye adeta çırpınması siyaseten hataydı.
CHP, ideolojisi, örgütü, siyaseti ve liderliğiyle bütünlüklü bir sosyal-demokrat partiye dönüşmeyi başarsaydı zaten her kesimden oy alma potansiyelini haiz olacak ve vaktini böyle saçma tartışmalara harcamayacaktı. Bugünkü CHP ise her bakımdan bütünlüksüz. Dolayısıyla tek kelimeyle tanımlanması da mümkün değil.
