Ankara’nın, Erbil’in kapısına dayanan Irak Şam İslam Devleti’ni vurması için ABD’yi ‘teşvik ettiği‘ öne sürüldü. Buna göre, Musul’daki rehineler nedeniyle ‘eli kolu bağlı’ olan hükümet, Barack Obama yönetiminin IŞİD’i vurma kararıyla ‘rahat bir nefes aldı’.
‘Ankara’nın ikilemi’
Milliyet yazarı Aslı Aydıntaşbaş, üst düzey yetkililere dayandırdığı yazısında, hükümetin IŞİD’in elindeki 49 rehine nedeniyle zor bir denklemde kaldığını belirtti. Aydıntaşbaş’a konuşan bir yetkili, hükümetin ‘ikilem‘ini, ”Ne yapmak istediklerimizin tümünü yapabiliyoruz, ne de yaptıklarımızın tümünü açıklayabiliyoruz” sözleriyle açıkladı.
Milliyet yazarı, yetkililerle görüşmelerine dayanarak şu izlenimini aktardı:
”Ankara, askeri anlamda savaşa girmektense çareyi Washington’u devreye sokmakta buldu. Görüştüğüm yetkililerden edindiğim izledim, ABD’nin savaş uçaklarıyla yaptığı hava harekâtının, ‘Türkiye’ye rağmen’ değil, tam tersine, ‘Türkiye’nin teşvikiyle’ gerçekleştiği yolunda.”
‘Obama isteksizdi’
Yetkililerin anlattığına göre, IŞİD’in Erbil’e doğru hareketlenmesinin başlamasından sonra Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu dahil üst düzey yetkililer Amerikalı mevkidaşlarına ‘müdahale ihtiyacı’nı vurguladı. Fakat ‘Amerikan askerini Irak’tan çıkaran lider‘ olmakla övünen Obama’yı ikna etmek kolay değildi.
Türkiyeli yetkililer, Obama’nın Bağdat’ı tehdit etmediği sürece IŞİD’in ‘Sünni bölgesi‘nde kalmasına razı olduğunu ancak ‘çarşamba akşamı Erbil’in düşme ihtimali belirince’ karar değiştirmeye meylettiğini anlattı.
Erbil’in düşme ihtimali belirince…
Buna göre, o gece ‘hem Ankara hem de Erbil’den telefonlar gelmeye başladı‘; Obama da Oval Ofis’teki toplantılar ve Pentagon’la yapılan görüşmelerde, önce sadece dağlara sığınan Ezidilere gıda yardımı yapmaya ikna oldu. IŞİD’i vurma kararıysa, ancak perşembe itibarıyla, peşmergenin IŞİD’e direnememesi sonrası alındı.
‘Ankara’dakiler ‘Nihayet’ diye fısıldıyordu’
Aydıntaşbaş, Obama’nın kararı sonrası Ankara’daki havayı şöyle aktardı: ”Obama’nın kararı, gergin bir hafta sonunda Ankara’nın rahat bir nefes almasını sağladı. Gerçi Musul’daki rehineler yüzünden kimse ağzını açıp operasyonu destekleyemedi. Ancak kapalı kapılar ardında Ankara’dakiler ‘Nihayet’ diye fısıldıyordu…”
