Biz emekçiler her yıl 1 Mayıs’ı kutlarken devleti muhatap alıp, sermayeyi arka plana atarız. Emekçi kesim bu tavrı ile çok ciddi bir hata içine düşmekte ve mücadelede asıl olması gereken hedefi geri plana çekmektedir. Üstelik de bu aldatmacanın adına mücadele denmektedir. Mücadele iki kesim arasında yapılır. Bu mücadelede emekçiler bir kesimdir, ancak devlet doğrudan karşıt kesim değil, temsilci niteliğindedir. Emekçiler hiç düşünmezler ki, eğer sermaye ile emek aynı yolun yolcusu ise niçin bu kutlamayı birlikte yapmazlar!…
1 Mayıs’ı kutlayalım, halayımızı çekelim. Fakat bu ruhu bir günde tüketmeyelim; tüm ay boyunca seminer ve toplantılarla görüşümüzü ve ufkumuzu genişletelim. O zaman sermaye kendisi ile aramıza ne devleti ne de iş-işçi bulma kurumunu koyabilir. Yönetimde söz sahibi olduğumuzda, ülke politikasında hakimiyetimizi pekiştirdiğimizde siyasi kararlarda oluruz ve birilerinden himmet beklemeyiz.
