Sosyal taban olarak artık azınlık değil, çoğunluğuz. Dolayısı ile azınlık psikolojinin verdiği tüm avantajlarımız tükendi.
Dayanışma ruhu yerine ayrışma, yardımlaşma yerine güç devşirme, adam eksiltme, bölünme ve ötekileştirme yaşanıyor artık. Çoğunluk psikoloji de böyle bir şeydir sanırım. İlk defa tecrübe ediyoruz.
Sanırım her devrimde olduğu gibi, sessiz devrimi yapanlar da çocuklarının bir kısmını yedi. Birçoğu küstü, uzaklaştı ya da sağa sola savuruldu.
Burada 28 Şubat baskısını ve acısını yaşayanları daha büyük bir imtihan bekliyor. Çoğunluk olarak, bir zamanlar bize ne kötülük yapıldıysa onları tekrar etmemek, her kesimden insanın mutlu yaşaması için bir sistem kurmak düşer üzerimize.
