EKREM EKİCİ
Gruptaki ilk iki maçını güven veren, kusursuz bir oyun ve takım yapısıyla kayıpsız geçen Fransa, Ekvador maçına beklenenden farklı bir 11 ve dizilişle çıktı. Belli ki Didier Deschamps şimdiden çeyrek final hesaplarına girişmiş ve ikinci turdaki rakipleri Nijerya karşısına diri bir 11 ile çıkmayı kafasına koymuştu.
Buna mukabil, Fransa, Ekvador karşısına Debuchy yerine Sagna, Varane yerine Koscielny, Evra yerine genç, 2012’te Türkiye’de düzenlenen U-20 Dünya Şampiyonası’nın yıldızlarından Lucas Digne, Cabaye’ın yerine Schneiderlin ve Valbuena’nın yerine (evet, Valbuena’nın yerine) Sissoko ile çıktı. Bu kadar değişikliğin oyuncuları dinlendirmek kadar, Deschamps’ın tüm kadroya yolladığı bir mesaj olarak okumak da mümkün: Hazır olun!
Geç gelen ‘darbe’
Neredeyse yarıdan fazlası değişen kadrosuyla Fransa, tıpkı İsviçre ve Honduras maçlarında olduğu gibi, ilk çeyrek saati baskı altında ve Ekvadorlu oyuncuların fizik taarruzlarına karşı çıkmakla geçirdi.
Artık bu Dünya Kupası’nın bir klasiği haline gelen hakem fiyaskoları elbette ki yine devredeydi. Maçın ilk 50 dakikası kemik sesleriyle geçerken, Fildişi Sahilli hakemin cebinde kart bulunduğu Antonio Valencia, Lucas Digne’nin bacağının üzerinden tır gibi geçerken aklına geldi. Valencia’ya çıkan direk kırmızı kart Ekvador’un o dakikaya kadar dengeli ve fizik güce dayalı sürdürdüğü mücadelesine özellikle hücum organizasyonları açısından darbe indirdi ve Fransa’nın oyun üstünlüğünü tamamen ele geçirmesine katkıda bulunarak Mavilere rahat bir nefes aldırdı.
Satranca döndü
Dolayısıyla maçın ikinci yarısının nerdeyse tamamı baskı kuran ve kontra atak oynayan iki takımın satranç mücadelesine dönüştü. Fransa vurdukça vuruyor, FIFA’nın maçın adamı seçeceği Ekvador kalecisi Dominguez bir Ochoa performansı sergileyerek takımının en azından kontraya çıkacak kadar ayakta kalmasını sağlıyordu. Ekvador’da da Valencialar bitmiyordu: bu kupada Ekvador’un en dikkat çeken oyuncusu Enner Valencia tek başına da olsa çift ciğerli olması hasebiyle bir sağdan bir soldan Fransız savunmasını dengesiz yakalamaya, bir umut da olsa Ekvador’u sürüklemeye çalıştı.
Deschamps’ın tepesi atınca
Orta sahaların çabuk geçilmeye başladığı periyotta, 65’ten itibaren Fransa da pozisyon bulmaya ve cömertçe harcamaya başladı. Tepesi atan Deschamps önce Giroud’yu, hemen ardından da Remy’i sahaya sürerek 4-3-3’e döndü ve bir nevi ‘Atmadan gelmeyin’ moduna geçti.
Maçın son 15 dakikasını üç santrforla oynayan Deschamps ikinci mesajı da veriyordu: Kazanabildiğim sürece beraberliğe yatmam.
En az oyuncuları kadar arzulu böyle bir teknik direktörle çalışmanın genç ve gelişme dönemindeki oyunculara katacakları saymakla bitmez. Deschamps’ın özellikle Griezmann, Digne ve Pogba gibi yıldız adaylarına gösterdiği özen ve aşıladığı özgüven bu oyuncuların ayaklarını yere iki kere daha sağlam basmalarını sağlıyor.
40 yıllık ‘dünya kupası topçusu’ gibi
Öyle ki şu anda Fransa milli takımının demirbaşı diyebileceğimiz en az beş oyuncunun 23 yaş altı olduğunu bir kez daha vurgulamak gerekiyor. Fakat bu oyuncuların tamamı arkalarındaki baba, lider figürünün etkisiyle 40 yıllık ‘dünya kupası topçusu’ serinkanlılığında. Bu jenerasyonun bu nedenle 98-2000 jenerasyonunun da ötesine geçeceği neredeyse kesin gibi.
Mavilerin bir sonraki rakibi ‘eski gücünde olmayan’ Nijerya. Fransa’nın bu engeli rahat aşacağı ve ilk gerçek sınavın çeyrek final olacağı kehanetinde bulunarak bitirelim. Nitekim şunun şurasında bu dünya kupasında kaç ‘Avrupa’ takımı kaldı?
