DENİZ ARSLAN
Hep oradalar, hep umutlular, turnuvayı iki kez düzenlemiş, ikisinde de çeyrek final görmüşler ama ne yapsalar olmuyor. Bora Milutinovic yönetiminde 86’da çeyrek final gören takımdan sonra dünya sahnesinde bıraktıkları yegâne iz, bir dönem kendi tasarladığı formalarla göz zevkimize kast eden Jorge Campos’un çılgınlıklarından ibaret.
Ancak önceki turnuvaların aksine, Meksika’nın adı bu kez, ‘gizli favoriler’ arasında bile geçmiyor. Altı haftada dört hoca değiştirerek Cemal Aydın’ı bile kıskandıran federasyonuyla, elemeleri son anda şans eseri katıldığı play-off’ta dünya devi Yeni Zelanda’yı devirerek geçen takımıyla Meksika, ikinci tur görürse kendini şanslı sayacak takımlardan biri.
Meksika’nın taze teknik adam Miguel Herrera yönetiminde beşli bir savunmayla sahaya çıkıp, hücumda 35 yaşına geldiğinde bile ‘umut vaât eden futbolcu’ diye anılacak olan Giovanni dos Santos’la, United’da vasat bir sezon geçiren Javier Hernandez ve yerel yıldız Oribe Peralta’nın eline bakacak.
Hoca: Miguel Herrera
Altı haftalık sürede göreve gelen dördüncü hoca olarak hâlâ takımın başındaysa, 46 yaşındaki Herrera Hoca’da umut var demektir. Bu görevden önce America’yla lig şampiyonluğu kazanmışlığı da var.
Esas oğlan: Oribe Peralta
Avrupalılar için esas oğlan Javier Hernandez gibi görünse de, Meksika’nın elemelerdeki yıldızı 30 yaşındaki Peralta’ydı. Play-off’da Yeni Zelanda’ya atılan dokuz golün beşine imza koyan golcü ligde de bu sezon 22 gol attı.
Bizim oğlan: Giovanni dos Santos
Adının başına ‘yeni’ sıfatı getirilen genç oyuncudan korkacaksın. Dos Santos da bir zamanların yeni Ronaldinhosu olarak Galatasaray’da da forma giydi ama pek bir iz bırakmadan Türkiye mesaisini tamamladı.
Ben ona işletme yaz dedim: Hector Herrera
24 yaşındaki Tijuana çocuğu Herrera için ‘oyunun iki yönünü de oynayan Gerard tipi çağdaş orta saha’ diyorlar. Ömer Üründül’ün hayranlık dolu ‘vay vay vay Levent’ feryatlarını şimdiden duyar gibiyim.
Vedat Milor yazsa: Kabak çiçeği dolması
Adı güzel, görünüşü şahane, hissiyatı egzotik, sanki bir ziyafete oturacakmış gibi hissediyorsunuz yemeden önce. Ama tadında pek de öyle orijinal bir şey yok gibi. Kabak tadı işte…
Mazi: Özgü Namal’ın oyunculuk kariyeri gibi
15 katılımla Dünya Kupası’na en çok iştirak eden beşinci takım ama 1970 ve 1986’daki çeyrek finallerden başka dişe dokunur bir başarıları yok.
Karagümrük-Kasımpaşa ekseni: ABD
Hem kapı komşusu, hem düşman kardeşi, hem rol modeli, hem de elemelerdeki en büyük rakibi; Meksika’nın yenmek isteyeceği bir takım varsa bu dünyada, o da ABD olmalı.
Sunay Akın ayrıntısı: Meksiko City’nin orta sınıf mahallelerinde bir sürü kafenin tabelasında ‘lectura turco’ yazısını görmek mümkün. Yok yok Türkçe dersi değil, kahve falı bakıyorlar.
