Yitip gitmeyenler: Bu ülkenin kanlı devlet tarihini çocuk isimlerinden öğrenebilirsiniz. Deniz, Mahir, Adnan, Mazlum, İbrahim isimlerine Berkin, Ali İsmail, Medeni, Mehmet, Ethem, Mustafa, Abdullah, İrfan isimleri eklendi. Bu isimleri, bunlara kıyanları, kıyanları meşru gösterenleri unutursak yitip gitmiş olacaklar. Unutmazsak insan kalacağız.
Bu topraklarda ezelden beri, muktedirin gözünün içine bakabilmek zor iştir. Muktedirlerin hepsi kendilerini Allahın gölgesi sayarlar çünkü. Ne var ki insanlık tarihinin şerefli sayfaları, sözü dudaktan, gözü budaktan esirgemeyenlerle bezenir.
Ve diğerleri: Hiç birinin adını anmaya değmez. Yüzlerini göstermeye utanıyorlar çünkü. Soma’da katledilen emekçiden esirgenen yüksek teknoloji ürünü gaz maskeleri, Soma çöktüğünde bile ilk iş olarak telaşla Gezi Parkı’nı kapatanların yüzündeydi. Müebbeden o utanç maskesini takmaya mahkum oldular. Yanlarında bu kadar Toma ve bomba olmadan bir çocuğun bile gözünün içine bakamayacak olmak yeterince büyük bir ezadır. Kime? Kendini bilene!