Türkiye Cumhuriyeti’nde bir valinin makamına tekbirle oturtulması “devlet adabına” aykırılığı tescillediği için değil cemaatlerin ve tarikatların elde ettiği gücü ifşa etmesi nedeniyle önemlidir. Ülke cemaatler arası güç mücadelesinin sonucunda parsel parsel paylaşılmaktadır. Bu paylaşım savaşı yeni çatışmalara gebedir.
Direnişi tabanda örgütlemek politik bir tercih değil gereklilik olduğuna göre şu ayrımı yapmak gerekir. Dayanışmak ile direnmek aynı şey değildir.
Direnmek, iktidarın saldırısını göğüslemenin ötesine geçip onu zulmedemeyecek kadar geriletmektir. Örgütlü siyasetin asıl görevi böyle bir direnişi mümkün kılmaktır.
Süreklileştirilmiş olağanüstü hal rejiminde Adalet Yürüyüşü örneğinde olduğu gibi sözü belli, çeperi geniş fakat politik tutarlılıktan uzaklaşmayan eylem biçimleri düşünülürken bir yandan da -yerel seçimler dahil- net hedefler konmalıdır.
