O dönemde bunu niye yaptıklarını biliyoruz: Fetullahçılara karşı yapılacak temizleme ve ayıklama hareketlerinin esasen AKP iktidarına yönelik olduğunu düşündüler.
Bunun için de iktidarı korumak için çıktıkları yolda, iktidarı Fetullahçılar ile paylaşma noktasına kadar da geldiler.
Bu paylaşma süreci, Fetullahçı çetenin daha fazla güç elde etmek hevesi nedeniyle bozuldu, AKP’nin bu çetenin kötülüğünü fark etmesinden dolayı değil.
Nitekim Recep Tayyip Erdoğan, önce başbakan olarak sonra da cumhurbaşkanı olarak bu çete ile mücadelede “gönülsüzlükler” olduğundan, korkak davranıldığından sıkça yakınmıştı, hatırlayalım.
Bu çetenin, TSK’yı ele geçirerek darbeye kalkışacak kadar güçlenmesinin nedeni olan Ergenekon, Balyoz ve Askeri Casusluk kumpaslarında, her türlü uyarıya kulak tıkayan da yine AKP iktidarıydı.
Kulak tıkamayı bırakın, onlarla birlikte savcılığı bile üstlenmişlerdi.
Nedenini de biliyoruz: Aynı amaca farklı yollardan gittiklerini düşünüyorlardı. Bize böyle açıkladılar.
Bugün mahkemelerdeki iddianamelerde örgütün amacının ne olduğu açık seçik yazılı.
Onun için AKP, nerede yanlış yaptığını örtbas etmeye çalışmak yerine, sağlam bir özeleştiri ile aynı hatalara bir daha düşmeyeceğini göstermeli ki inandırıcı olabilsin.
