Dünya emekçi kadınlar gününün kutlandığı son hafta içinde ülkemizde kadına yönelik direkt, kurumsal ve psikolojik şiddetin her türlü şekline tanıklık ettik. Hatta denilebilir ki, dünya kadınlar gününü kadınlara eziyet ederek kutladık.
Bir 8 Mart haftasını daha kadına yönelik şiddet, hiddet, haksız cezalandırma, güvencesizlik ve ölümlerin acısıyla geçirdik.
Ben bu hafta basın yayın organlarını izlerken kadınların maruz kaldığı hak ihlallerinin aslında ne derece yaygın, sıradanlaştırılmış ve içselleştirilmiş olduğunu da bir kez daha fark ettim. Ama öte yandan kadınların sınıfsal mücadelesini ve dünyayı daha yaşanacak bir yer yapma yolundaki dayanışmasını da görerek hâlâ umut var diye düşündüm.
Kadına yönelik şiddeti engellemek, sadece polisiye önlemlerden ve yukarıda örneklerini gördüğümüz mevcut hukuk sisteminden medet uman bazı erkek yöneticilere bırakılmayacak kadar önemli.
Kadının var olma, özgürce yaşama ve yaşatma mücadelesi hayatın her alanında devam edecek.
