Burası bir zamanlar, başbakanı Sanskritçe bilen… Başbakanı yabancı dillerden edebi çevirirler yapan… Başbakanı duygusal şiirler yazan… Ve onun şiirlerine muhteşem besteler yapılan umut dolu bir ülkeydi.
Hayatımızdan allı yeşilli takaların geçtiğine inandığımız o kısacık günleri elimizin tersiyle ittik.
İktidarın yükselttiği alçak değerlerin temsilcisi; Cehaleti erdem diye dayatan bir sistemin nişanesi; En basit imla kurallarını bile bilmeyen bir adam; Şu an bu ülkede başbakan.
Okulların açıldığı ilk gün, ülkenin başbakanı bir ilkokulda tahtanın başına geçmiş. Elinde kalem, tahtaya bir cümle yazacak.
Binali Yıldırım’ın sanki okuma yazmayı yeni öğrenmiş küçük bir çocuk gibi, sınıftaki öğretmenlerin de yardımıyla cümleyi tahtaya tereddüt ede ede yazışı, onu hiç tereddütsüz başbakan atayan Cumhurbaşkanı’nın niyeti hakkındaki tüm tereddütleri ortadan kaldırmaya yeterli.
Yok, hayır, Başbakan’ı tekmelemek istemiyorum. Sadece mırıldanıyorum. Sadece mırıldanıyorum. Sadece. Mırıldanıyorum.
