İki gün önce bir çocuk kayboldu… Uyanıp üzerinde uyku tulumuyla evden çıkmış, gitmiş… Neden çıkmış, nasıl çıkmış… Henüz bilmiyoruz…
Gezi’de su yüzüne çıkan nefret ateşi, zerre hararet kaybetmemiş… Bu kadar iğrenç bir komployu teorileyebilmek hakikaten maharet ve dev bir zavallılık ister.
Utanmak değil artık duygum. Bir çocuğu aramak bile “2. Gezi kalkışması” sayılıyorsa… Sandığımızdan daha korkak ve günahkarlar demek ki..
Dün, öğleden sonra küçük çocuğun cesedini buldular… Yan evin havuzuna düşmüş.. İlk baktıklarında bulamamışlar… Niye ilk seferde bulamamışlar, neden daha dikkatli bakılmamış, o çocuğun cesedi oraya sonradan mı gelmiş…. Bilmiyoruz… Her şey olabilir. Veya hiçbir şey olmayabilir.
