Kemal Bey’in son katıldığı Tarafsız Bölge ile ilgili söyleyeceğim şey şudur: Kendisini hiç bu kadar sert, hiç bu kadar öfkeli, hiç bu kadar keskin, hiç bu kadar net, hiç bu kadar kararlı görmemiştim.
Çok ağır kelimeleri, çok kızgın bir şekilde söylüyordu… ‘Atara atar, gidere gider’ yapar gibiydi.
Bizim “Aman Kemal Bey, ağzımızın tadını kaçırmasanız” falan türü gevelemelerimize karşı da öfkeliydi: “Ne ağzı, ne tadı kardeşim! Memlekette fiilen darbe oldu… Bizden artık kibarlık, nezaket falan beklemeyin.”
Biz “Ama niye ‘önüne yatar’ dediniz, keşke demeseydiniz” falan dedikçe… “Dedim. Yine diyeceğim. Daha fazlasını diyeceğim. O kadar” tavrını koydu.
Kelimeleri hep tartarak söyleyen… “Cumhurbaşkanı ile polemiğe girmem” diyen… Nezaketi asla elden bırakmayan… Kutuplaşmaya katkı sağlamamak için elinden geleni yapan… Mülayim tutumdan zerre ödün vermeyen… Kemal Bey gitmiş…
Yerine… Sert, hem de aşırı sert bir Kemal Bey gelmişti.
