Tepkilerin, öfkelerin ve belli ki AKP’ye oy vermiş nice insanın da hayreti sonucu, AKP ‘Çocuk istismarı’ için Meclis’te komisyon kurulmasını sonradan kabul etti ama ilk refleks ‘ret’ idi.
Refleks önce buna göre hareket ediyor. Refleks önce ‘bizden, bizimkinden’ diye ayırıyor.
Mağdur isyanıyla iktidara gelmiş bir parti; mağruru, kibri, otoriteyi böyle benimsemiş olmaktan, buna teslimiyetten öyle muzdarip ki… Başka ‘ızdırap’ duymakta zorlanıyor.
Bir çocuğun sessizliğini de, öldürülen onca kadının sesini de, işyerinde bir yılda katledilen 1700 işçinin, işsiz öğretmenlerin, sıkışmışlıktan intihar eden işçi, memur ve askerlerin son nefesini de pek duyamıyor.
Sadece kendi sesini dinleyip öteki seslerden nefret ederek yine iktidar olabilirsiniz elbet… Ama bir babanın oğluna dediği gibi, “Ben sana iktidar olamazsın demedim…”
