Bugün genel olarak Kürt sorunu iki sorunun yanıtına sıkışmış durumda.
İlki şudur: Ülkenin ulusal sınırlar dışına taşan, Rojava’yı da içermeye başlayan Kürt sorunu, bu haliyle siyasi mekanizma tarafından nasıl tanımlanacaktır. Bu koşullarda demokratik entegrasyon hangi ve nasıl çerçevede hayata geçirilecektir?
İkincisi şudur: Kürtlerin kendilerini bir ölçüde yönetme yönetim kadim talepleri nasıl karşılanacaktır? Örneğin yerel yönetimler reformu çerçevesinde mi?
Kürt hareketinin izlediği istikamet bunlara siyaset çerçevesinde yanıt aranmasını engelliyor. Kandil iki soruya yanıtı dayatarak veriyor. Bölgeyi yönetmeye soyunuyor, önceliği Kürt sorununun Türkiye-Suriye bütünlüğü içinde tanımlanmasına veriyor.
Ne var ki, egemenlik dayatarak paylaşılmaz… Suriye modeli bir kantonlaşmayı Türkiye’de uygulamak ise sadece savaş ilanını ifade eder. Bunlar siyaseti, demokrasiyi, diyalogu, güveni öldürür.
O zaman hedef iç çatışma, Suriye gibi olma politikası mıdır? Bir açıdan öyle görünüyor…
