AKP’nin de ‘sıkı milliyetçi’ olabildiği bir evrende, zaten iktidar ihtimali bulunmayan MHP’nin fazla fonksiyonu olmadığı anlaşılıyor.
Koalisyon ortağı olma ihtimalinin ihtimalini bile kaybetti.
AKP’nin en büyük başarısı zaten bu:
Diğer partilerin ‘katı’ pozisyonlarına karşılık, savaştan barışa, barıştan savaşa, milliyetçilikten muhafazakâr demokratlığa, ondan milliyetçi muhafazakârlığa kolayca geçebilmesi.
Dün ak dediğine bugün kara, sonra tekrar ak derkenki unutturma ve ikna gücü.
Millet partisi kadar devlet partisi olması!
İnsanların bin türlü korkusu karşısında hala ‘istikrar ve istikbal‘i temsil edebilmesi.
Türkiye’nin her köşesinde insanlarla buluşabilmesi yani her köşede var olabilen tek parti kalması.
Türkiye’nin muhafazakâr (milliyetçi) dokularıyla korkularını (ve kimi umutlarını da) hala en yaygın temsil eden parti işte!
