Eğer Suriye ile ilgili -geçici veya kalıcı bir formül hayata geçirilecekse, onun Ankara’nın onayını alması gerekir. Türkiye, Suriye politikasında yanlışlar yapmadı mı?
Suriye’nin bugünkü haline bakıp Beşar Esad’ın hâlâ Şam’da varlığını sürdürdüğü akla getirildiğinde yanlışlar yapılmadığı herhalde söylenemez.
Batılı müttefiklerinin en baştaki “Esad’la olmaz” dayatması karşısında, Türkiye,“Önce iyi ilişkilerimizi kullanarak Esad’ı reformlara ikna edelim” görüşünde daha ısrarcı olabilirdi.
Alternatiflerinin Esad’dan daha iyi olmayabileceği noktasına Batılı müttefikler geldiğinde, Türkiye, onların aleyhte mütalaalarını ortadan kaldıracak cevvaliyette davranamadı. “Suriye muhalefeti” diye desteklediği gruplar, tedirginliği ortadan kaldırmak yerine daha da pekiştirdi.
Mısır’da olan bitenlere Ankara’nın keskin bir karşıt tavırla mukabele etmesi de Suriye’de çözüm arayanlar nezdinde olumlu karşılanmadı.
“İlkeli dış politika”, bugünün “5 ülke bütün dünyadan büyüktür” zihniyeti karşısında fazla bir anlam taşımıyor. BM’de “veto” hakkına sahip 5 ülkeden herhangi biri desteklemezse, bütün dünya arkasında dursa da, yerinde bir karar uygulanamıyor.
