Dünyayı asırlardır çoktanrılı arkaik dinlere “mitoloji”; tektanrılı yakın zaman dinlerine “inanç” değeri biçen bir akıl yönetiyor.
O yüzden kalabalıkların hâlâ gökten bir koç indirildiğine inanıp kurban kesiyor ve bayram yapıyor olmalarında yadırganacak bir taraf yok.
Kutsallara inanmakta ısrarcı kalabalıklar artık dünyanın yuvarlak olduğunu kabul etmek zorunda kalsalar da bu boşluk meselesi onların hiç hoşuna gitmez.
Kalabalıklar kendilerini başı sonu belli kurgulanmış bir hikâye içinde göremezlerse, güvende hissedemezler. Cinayetleri ve suçları ve kavgaları ve düşmanlıkları inanç kılıflarında saklaya saklaya soydan soya bir meziyet gibi aktarırlar.
İşte tüm bunların nabzına göre şerbet veren iktidarlar da bu cehalet atına yular takıp kalabildikleri kadar uzun süre iktidarda kalırlar.
O yüzden AKP’nin seçim şarkısı “Bismillah” olmalıdır.
Muhalefetinki de “İllallah”…
