Halk TV’ye haksız ve hukuksuz şekilde el konulmasının nedenlerine ve olası sonuçlarına ilişkin bu yazıya başlarken, bir yandan da göz ucuyla televizyona bakıyor, “son dakika” haberlerini kaçırmamaya çalışıyorum. Televizyonun sesi kısık. Hücremde Sözcü TV açık, aklım Murat Ağırel dostumda.
AKP, bu bağlamda, her araç ve yöntemi kullanarak, tarihsel ve siyasal ömrü tükenen iktidarını korumaya çalışıyor. Çünkü hedefine ulaşabilmek için iktidar ömrünü uzatmak zorunda olduğunu görüyor.
Bu amaçla Kürt sorununun çözümüne yönelik yeni bir süreç başlatırken, bir yandan da demokratik ve toplumsal muhalefeti sindirmeye çalışıyor. Silahlı-silahsız Kürt muhalefetini etkisizleştirerek yedeklemenin kendisi için yeteceğini sanıyor. Fon soygununun patlaması hesapları bozuyor.
Çok yanıldığını herkes fazla beklemeden görecek.
Halk TV’ye el konulmasının yolunu Tele1’e el koyup, beni ve arkadaşlarımı susturmak hamlesiyle döşediler. Eğer toplum, başta ana muhalefet olmak üzere siyasal partiler ve güçler, diğer medya kuruluşları (bağımsız ya da muhalif), meslek örgütleri yeterli, etkin, geniş ve ısrarlı bir tepki göstermiş olsalardı, Halk TV’ye bu kadar kolay el koyamayacaklardı. Bir anlamda, önce Tele1’e operasyon yaparak herkesi test ettiler.
Elbette ciddi bir tepki gösterildi ve dayanışma içine girildi. Herkese, katkıda bulunan bütün dostlarımıza, meslek örgütlerine, siyasi partilere ve toplum kesimlerine teşekkür ediyorum. Tümünün kalbimde özel bir yeri var. Ancak, hepimiz biliyoruz ki, yeterli değildi. Olmadı…
Sanıldı ki, biz, Tele1, çok sert yayın yaptığımız için hedef olduk. Oysa sert, saldırgan ve kıyıcı olan rejimdi. Biz bir gazeteci ve aydın sorumluluğu, yüreği solda atan yayıncılar olarak o kötülükle mücadele ediyorduk. Herkesi bu konuda uyarmaya çalışıyorduk. Halktan yana gazetecilik yapıyorduk.
