Modern dünyada konfor, dijitalleşmiş bir rehavet halini aldı. Oysa asıl üretkenlik; imkânın değil, imkânsızlığın zorladığı durumlarda gelişiyor. Mahrumiyet; kayıp değil, karakter oluşturandır
YZ çağında insanlar kadar makineler de artık rahatına düşkün. Kolay bilgiye erişim, hızlı çözüm sunan araçlar, kişisel asistanlar… Her şey, “daha az çaba ile daha çok sonuç” üzerine kurgulanmış durumda. Oysa veriyle şişmek, gelişmek değildir. Konfor, öğrenmeyi yavaşlatır; mahrumiyet ise devinim üretir.
Bilinçli mahrumiyet, zekânın kaslarını çalıştıran bir çeşit bilişsel oruçtur. Tıpkı oruçta olduğu gibi, bir süreliğine kendimizi bilgiye, tüketime veya hazza kapatmak; algoritmik bağışıklığımızı güçlendirir. Konforu terk etmeyi seçemeyenler, krizle karşılaştığında “zorunlu çöküşe” mahkûm olur.
