Çok demagog gördüm. Fakat ne medyada ne de siyasi hayatta Yılmaz Özdil gibi yeteneklisine ömrüm boyunca rastlamadım. Videolarını kendi başına mı kotarıyor, arkasında bir ekip mi var bilmiyorum. Eğer o videoları esas olarak kendisi kotarıyorsa, iddia ediyorum ki Türkiye Cumhuriyeti tarihine Özdil kıratında bir demagog gelmemiştir.
Geçtiğimiz gün son videolarından birini izledim. Olağanüstüydü. Özgür Özel’i hedef almıştı. Öyle bir hedef almıştı ki, Havuz Medyası’nın topu birleşse, bunlara Kılıçdaroğlu’nun adamları da katılsa onun kadar hiç kimse Özgür Özel’i böylesine “paçavraya” çeviremezdi.
Eğer bu yeteneğini videoda değil de şifahi konuşmalarla kürsüde yapabilseydi, ben Yılmaz Özdil’in az sonra Cumhurbaşkanlığını açık ara kazanacak olan en büyük aday olarak ilan ederdim. Ama canlı yayında tüm hazırlığına rağmen videolardaki kadar başarılı olmadığını biliyorum. Özdil’den siyasi bir lider olmaz. Olsaydı şimdiye kadar olurdu zaten.
Ama tanıdığım bildiğim hiçbir demagog da videolarındaki Özdil’le yarışamaz.
Yöntemi aslında çok basit. Önce herkesin tereddüt etmeden kabul edebileceği yanlışları abartarak sergiliyor. Örneğin “Yeni Parti” ismini alarak Özgül Özer’in yaptığı hatayı öyle “bilgiler” öne sürerek alaya alıyor ki, bana bile “yuh olsun” dedirtiyor.
Bununla yarattığı “şok”tan sonra ana konuya geliyor. Başlıyor Özgür Özel’in Belediye Başkanlarının yaptıklarını teker teker AKP’ye transfer olmasını ayrıntılarıyla anlatıyor. Gerçek CHP’lileri tasfiye edip bu “çürükleri” Başkan yaptığını, bu suretle tıpkı Kılıçdaroğlu gibi AKP’ye hizmet ettiğini ilan ediyor.
Özdil’in, izleyiciyi neredeyse hipnotize eden tarzıyla anlatımına kilitlenir, kendinizi kaptırırsanız, sanırsınız ki Özgür Özel CHP’yi bölmek istemiş ve böldüğü için , Özgür Özel CHP Genel Başkanıyken CHP’nin yüzde 30’ları aşıp 40’ın eşiğine gelen oyu yüzde 22’ye düşmüş, yeniden ikinci parti olmuş. Bu bir “gerçek”. Ama gerçeğin altında yatan ne?
