Türkiye ile AB arasındaki Vize Serbestisi Diyaloğu 2013 yılında başladı. Aradan on üç yıl geçti. Üstelik 72 kriterden yalnızca altısı kalmış durumda.
O halde kamuoyunun artık yalnızca “çalışmalar başladı” açıklamasından daha fazlasını bilmeye hakkı var. Hangi kriter için hangi mevzuat değişikliği yapılacak? Takvim nedir? Çalışmalar ne zaman tamamlanacak?
Ayrıca Cevdet Yılmaz’ın “Avrupa’daki siyasi iradeyi de görmemiz lazım” sözü önemli.
Türkiye üzerine düşen teknik ve hukuki yükümlülükleri yerine getirdiğinde, top tamamen Brüksel’e geçecektir. Eğer AB, teknik kriterler sağlandığı halde yeni siyasi gerekçeler üreterek süreci zamana yaymaya devam ederse, yıllardır vurguladığı “öngörülebilirlik” ve “ahde vefa” ilkelerini kendi eliyle boşa çıkarmış olur.
Sonuç olarak; vize serbestisi Türk vatandaşları için gecikmiş bir haktır. Fakat bu sürecin bize hatırlattığı esas gerçek şudur: Hukuki şeffaflığı ve veri güvenliğini artıracak adımları Viyana’ya, Berlin’e daha kolay vizeyle gidebilmek için değil; kendi ülkemizde daha öngörülebilir ve güçlü bir hukuk düzeninde yaşayabilmek için atmalıyız.
