Boş taraf şu: Yeni Parti başta olmak üzere muhalefetin yeni bir hikâyesi yok. Aynı şekilde, şu dünyada ve içinde yaşadığımız bölgede “muktedir” olma imajı ve mesajı da yok. Ki bunlar bu ülkede seçim kazanmanın temel unsurları olmuştur.
Örnek olarak Demokrat Parti, Ecevit CHP’si, Demirel, Özal ve Erdoğan; her biri ciddi bir siyasi hikâyenin ve güç imajının taşıyıcısıydı. Çok uzun süredir tekrar ettiğim gibi, sadece itiraz ve eleştiri iktidar olmaya yetmiyor. Türkiye’nin istikrar, devlet ve güç dalına tutunmayı tercih eden bir siyasi kültürü var.
Dolu tarafa gelince: Özel’le birlikte Yeni Parti, ideolojik bir tartışmaya girmemekle birlikte ideolojik bir arınmayı hızlandırmış görünüyor.
Son konuşmalarından birinde bunalım nedenlerine 12 Eylül’ün yanına 28 Şubat’ı da eklemesi dikkat çekici ve akılda kalıcı bir örnekti. Bunun yanında Yeni Parti’nin kuruluşu, CHP gömleğini çıkarma, bu geleneğin ideolojik baskısından arınma ve daha rahat hareket etme imkânı sunabilir.
