Bodrum’da bir grup insan, milyonluk saatlerinin üzerine havyar koyup yedi geçenlerde, bunu da utanmadan çekip yayınladılar… Tabii görüntüler hızla yayıldı.
Kimileri “Parası olan istediğini yapar” dedi, kimileri ise bunu düpedüz görgüsüzlük olarak nitelendirdi. Buna sadece görgüsüzlük diyemeyiz bence; bu görgüsüzlükte çağ atlama! Kendini kaybetme! Başka bir şey, bilemiyorum.
Belki de lüksün bile kendisini ispat etmeye çalışması artık! Çünkü lüks anlamını yitirdi, böyle bir şey değildi. Eskiden lüks; ustalıktı, işçilikti, zamandı, hikâyesi olurdu, sessizdi, bağırmazdı.
Bir Patek Philippe’i değerli yapan sadece fiyatı değildi; arkasındaki yüzlerce saatlik el işçiliğiydi. Keza, bir Rolex, bir Audemars Piguet. Havyar da yalnızca pahalı bir yiyecek değil, yüzyılların gastronomi kültürünün bir parçasıydı. Tattı, hazdı, keyifti.
