Emsalsiz bir irtifa kaybı yaşanıyor. Seviyesizleşme, görülmemiş ölçüde prim yaptı. Bulunmaz Hint kumaşı bile
paçozluğun bu dönemde gördüğü kadar rağbet görmemiştir.
Bir mahallede olsa gene iyi, bütün mahallelerimiz trol istilası altında.
1725 Aralık’ta iktidar kavgasının alabildiğine çirkinleşmesi, tarafların aklını başına getirmeye yetebilirdi. Ancak nerede,
üstüne başına sıçrayan kirden rahatsız olan kim?
Bilakis daha da aşağı çekti siyasetin seviyesini. 7 Haziran seçimlerine giderken, meydanlarda ‘Sarayın altın klozet
kapakları’ iddiası konuşuluyordu. Başka söze gerek var mı?
Seçimden çıktık, iktidar bu kez ortada kaldı, seviyesizleşme kırmızı kart gördü… ‘Belki işin ciddiyeti şimdi
anlaşılmıştır’ diye umanlar, yine hayal kırıklığı yaşıyor. Sarayda kurulan iftar masasının kaça patladığı düzeyinden
çıkamıyor siyasi çekişme. Biz kap kacak laubaliliğiyle oyalanırken yeni bir hükümet kurulup kurulamayacağı da hâlâ meçhul.
Madem kimsenin sandık tokadıyla uslanacağı, ders filan alacağı yok… Evliya Çelebi gibi rüyaya yatıp ‘Şefaat ya
Resulullah’ yerine biz de ‘Seviye ya Resulullah’ diye dilekte mi bulunsak!
