17 Mart’ta tutuklanan Bir Tek Sen Başkanı Mehmet Türkmen, cezaevine giderken “Bu kenti patronlar yönetiyor” demişti.
Çok geçmeden işçiyi insan yerine koymayan bir patron daha ortaya çıktı. Ankara’nın orta yerinde madenciler günlerce “Hakkımızı istiyoruz” diye haykırdı. Ama nafile, patron onları duymadı. İşçinin üstüne polisi seferber eden iktidar da patrona dönüp “İşçinin hakkını ver” diyemedi. Polis, işçileri Ankara’nın dışına sürmek için copları çalıştırdı, biber gazı bastı.
Gün geçtikçe tansiyon yükseldi. Bir avuç madenciyi destekleyenlerin sayısı katlanarak arttı. Nihayet patron Sabahattin Yıldız’ı, dokuz gündür parkta açlık grevi yapan işçilerin hakkını vermeye ikna ettiler.
Ama bu ülkede çalışan herkesin de tüyleri diken diken oldu. Demek ki patronların iki dudağı arasında yaşıyormuşuz. Hakkımızı hukukumuzu savunacak kimsemiz yokmuş. Çalıştığımız işte patron maaşı vermediğinde, onca yıllık emekten sonra ayrılırken tazminatımızı ödemediğinde bu memlekette çalışana sahip çıkacak kimse yokmuş.
Sıra işçinin alacağına, hakkına, hukukuna geldiğinde çalışanın karşısına dikilen bu pervasız tutum ilk değil, son da olmayacak.
