İşte gördük, Milli Eğitim Bakanı muhalefetle polemik savaşı yapıyor. Sanki muhalif anne – babaların çocuklarının sorumluluğu ona ait değil. Can güvenliği talebiyle, en azından “Böyle bir endişemiz var, çocukları koruyamıyoruz, kendimizi koruyamıyoruz” çığlığı atmak için Ankara’da toplanan binlerce öğretmeni, farklı bir sendikaya bağlılar diye duymak – dinlemek istemeyen, üstelik polis ablukasına maruz kalmaların seyreden bir Milli Eğitim Bakanı.
Sayın Cumhurbaşkanı “Bu öğretmenleri dinleyin, kim olurlarsa olsunlar” diyemez mi, İçişleri Bakanı, polisi öğretmen kuşatan bir rolde bulundurmaktan kaçınamaz mı?
İşte oralarda siyaset var ve “ACI” dediğimiz olaylar o siyasetin içinden fışkırıyor.
Azıcık aklını kullananlar, çocukları bile içine alan bu cinayet dalgasının çok boyutlu olduğunu biliyorlar. Her gün biraz daha dibe vuran ekonomi var bunun içinde, gençleri kapsayan “geleceğe umutsuzluk” var, aile var, evet ahlâkî – manevi eğitim eksikliği de var, dijital dünyanın çocuklar üzerine boşalttığı tüm eski deyimle muzahferat (pislik, süprüntü) var.
Peki kim sorumluluk üstlenecek?
