(…) şurası muhakkak ki, MHP eğer büyümek, olgunlaşmak ve toplumdan gördüğü desteği arttırmak istiyorsa, Kürt sorununa yaklaşımını gözden geçirmek zorunda. Nüfusun çok önemli bir parçasını oluşturan Kürt yurttaşların ortak talepleri, varlıklarını inkar eden yurttaşlık tanımının anayasadan çıkması, anadilde eğitim hakkının tanınması, ülke çapında yerinden yönetim reformu yapılması. Türkiye bu talepleri karşılamadan ne barış ve huzur bulabilir, ne de bütünlüğünü koruyabilir.
Siyasi partiler yaygın önyargılara sarılarak her zaman kendilerine siyasette bir yer bulabilirler; ama o önyargıların günün ihtiyaçlarına uygun olarak geriletilmesine öncülük etmeksizin büyümek ve ülkenin kaderinde etkili olmak imkanı bulamazlar. Çok – partili siyasi hayatımızın temel bir gerçeği, temel hak ve özgürlüklere sahip çıkan partilerin büyüdüğü, bunlara sırt çevirenlerin gerilediği.
Sadece Kürtlerin değil ayrımcılığa uğrayan bütün kesimlerin hak ve özgürlüklerini savunan yeni politikalarıyla HDP, Kürt siyasi hareketinin şiddetten arınması ve ülke bütünlüğünün güven altına alınması açısından çok büyük bir şans. İç barışın tesisine ve ülke bütünlüğüne önem veren MHP dahil herkesin HDP’yi bu çizgide ilerlemeye teşvik etmesi gerekmez mi?
MHP’nin 7 Haziran sonrasında HDP ile her türlü işbirliğine hayır diyen politikası, Türkiye’nin temel ihtiyaçlarına ters düştüğü gibi, partiyi marjinal kalmaya mahkum ediyor.
