Müzakere zemini pek çok açıdan çok kaygan; güvensizlik diz boyu. Trump heyetini ‘Gemilere silahların yüklenmekte olduğu ve her an savaşa dönecekleri’ tehdidi eşliğinde İslamabad’a gönderdi. İran da ‘Dr.’ ünvanlı insanlarla dolu 71 kişilik heyetini “ABD’ye güvenmiyoruz, elimiz tetikte” diyerek yola çıkardı. Savaştan daha çetrefilli bir savaş burada başlıyor.
İran heyeti ateşkes ihlali olarak saydığı üç konuda garantiler isteyerek İslamabad’a gitti. Lübnan’da ateşkes, İran’ın dondurulmuş varlıklarının serbest bırakılması, havadan ihlallerin sonlandırılması.
Uzlaşma çıkabileceği beklentisinin epey dibe çekildiği ve her an sabote edilebilir bir müzakere süreci başladı.
İran savaş boyunca Batılılara bile ‘Odadaki tek yetişkin” dedirtecek bir olgunluk sergiledi. Küresel hegemonyanın karşı konulamaz olduğu efsanesini yıktı. Ders verdi ve takdir topladı. Simgesel atışlarla Soykırımcı-Epstein İttifakı’nın çirkinliğini ve çirkefliğini ifşa etti.
İran, diplomasi aşamasına haksız bir savaşa boyun eğmemiş taraf olarak geçti. Bu ivmeyi korumak için müzakeredeki ustalığını konuşturarak İslamabad’ı, Amerikan yenilgisinin tescilleneceği bir arenaya dönüştürmek zorunda.
