Adil bir toplum ve özgürlükler için sürekli mücadele şarttır.
Parlamento dışı muhalefetin gücünü ortaya çıkartmaktır asıl mesele…
Haksızlığa karşı öfkelenmenin, adalet ve hakkaniyet adına sorgulamanın bir anlamı vardır. İnsanlar ceza davalarında düşmanlığı körükleyenlerin dinleyicisi ve muhatabı olmaktan çok yorgun düştüler. Cezalandırmakla tehdit eden ve kendi yurttaşlarına tuzak kuranlara karşı gözyaşlarına karışmış şikayetlerinden vazgeçmediler ve yargıya güvenlerini silip attılar.
Mücadeleyi sürekli kılan bir yaşam; özgürlük ve insan hakları mücadelesidir. Avukatlar yaşamın, mücadelenin ve çağının tanığıdır.
Avukatlar insanlara söz söylemeye geldiler… Avukatlar söz söylediklerinde ne bir endişe ne korku duyarlar. Avukatlar gelecektir. Binlerce ama tek yürektir, kendi türküleri vardır. Hep birlikte söylerler!
Bazen kendi seslerini duymazlar… Hayat onlar için insan hakları mücadelesidir. Haklarını ve adalet talep eden halkın sesidirler. Adalet arayışını insan hakkı mücadelesi olarak görürler.
Bazen ölümün kıyısından seslenirler.
“F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Cezaevleri” sorununa 5 Nisan 2006 tarihinde ölüm orucuna yatan İstanbul Barosuna kayıtlı avukat Behiç Aşçı kamuoyunun dikkatini çekmeye çalışmıştı. Cezaevlerinde “yalnızlaştırılan” ya da “izole” edilerek yok edilmeye çalışılan tutuklu ve hükümlülerin “insan olduğunu” ve hakları bulunduğunu “ölmeye yatarak” anlatmak isteyen avukat; bu “savunma” yoluyla mücadeleyi sürdürdüğüne inanıyordu.
