Sanırım ben de sağcıları ve “dinciler”i yeterince tanımayanlardanım. Ama solcuları ve sosyalist-komünist kesimleri daha iyi anlayabiliyorum.
İyi özelliklerinden bahsetmek için açmadım bu konuyu. Tersine bazı zaaflarına dikkat çekmek istiyorum.
Halkla bağları çok kuvvetli değil. Bu onların (veya çoğunun) pek ilgisini de çekmiyor gibi.
Mücadele konusunda ustalık ve sürdürülebilirlik boyutundan ziyade cesaretlerini vurgulamayı seviyorlar. Kullandıkları dil de çoğunlukla sıradan insanların kulağına “ecnebi lisan” gibi gelebilecek türden.
En önemlisi, bu arkadaşlar daha çok birbirleriyle kapışmaya bayılıyor.
Geçenlerde eski Dev-Genç lideri Oğuzhan Müftüoğlu, 54 yıl önceki bazı tutumlarından dolayı Ertuğrul Kürkçü’yü kıyasıya eleştirdi. 54 yıl! Düşünsenize, bugünkü iktidar mücadelesi ile değil hâlâ geçmiş kavgalarla yaşayan bir sürü insan var…
Evet, solun büyük bölümü iktidarı yeterince arzu etmiyor. Öyle olmasaydı en az bugün iktidarda olan veya ondan nemalanan sağcı güçler kadar birbirlerine karşı özenli, en azından hoşgörülü davranırlardı.
Sol güçlerin önemli bölümü, iktidar için mücadeleden ziyade siyasi olarak kendisine yakın konumlardaki diğer muhaliflerle kavga etmeyi tercih ediyor.
