İran’ın saldırılara beklenenden daha geniş alanda etkili yanıtlar vermesi ve hava operasyonlarıyla rejimin devrilmeyeceğinin belli olması, ABD ve İsrail’i İran Kürt güçlerini savaşa sokma senaryoları için devreye girmeye zorladı.
Bu süreçte en dikkat çekici noktalardan biri Türkiye’de en ırkçı-şoven kesimlerden sosyalistlik iddiasındaki ulusalcı sol kesimlere kadar geniş siyasi çevrelerin Kürtleri peşinen “emperyalizm işbirlikçisi” ilan edip ‘şeytanlaştırma’ tutumu içine girmesiydi.
İran’daki molla rejimi bugüne kadar diğer muhalif güçlere yaptığı gibi Kürtlerin ulusal-demokratik taleplerini de zorla bastırmaya dayalı bir politika izledi. Demek ki emperyalistlerin ve İsrail siyonizminin bu sorunu istismar edebilmesi, bölge gericiliklerinin Kürtlerin ulusal talep ve mücadelesine karşı ortaya koyduğu uzlaşmaz, hak tanımaz politikalardan bağımsız ele alınamaz.
Bu nedenle Kürtlerin ulusal talep ve mücadelesini görmezden gelerek onların ortaya çıkan çelişkileri kullanmaya çalışmasını kolayca “emperyalizm işbirlikçiliği” olarak ilan edenler sadece bölge gericiliklerinin baskı politikalarını ve sorunu çözümsüz bırakmalarını desteklemekle kalmamakta, ne kadar karşı görünürlerse görünsünler aslında emperyalistlerin bu sorunu istismar edebileceği koşulların devamından yana tutum almaktadır.
Sonuç olarak; bu konuda alınacak tutum, Kürt sorununun da ötesinde emperyalizme, siyonizme ve bölge gericiliklerine karşı mücadelenin seyri bakımından da büyük önem taşıyor.
