İspanya’nın İran savaşı konusundaki tutumu, uluslararası siyasette önemli bir ilkeyi yeniden hatırlatmaktadır: Bir savaşa karşı olmak, karşı tarafın politikalarını desteklemek anlamına gelmez. Bir devlet aynı anda hem otoriter bir rejimi eleştirebilir hem de hukuka aykırı bir askeri müdahaleye karşı çıkabilir.
Sánchez’in vurguladığı gibi, uluslararası hukuk yalnızca müttefikler için değil herkes için geçerli olduğunda anlam taşır. Aksi takdirde hukuk bir norm olmaktan çıkar ve yalnızca güçlülerin aracı hâline gelir.
O yüzden kısa vadede diplomatik gerilimden kaçınmak için başvurulan her sessiz tavır, uzun vadede uluslararası hukuku aşındıracak ve insani krizleri derinleştirecektir.
Bu nedenle Sánchez’in açıklamaları yalnızca İran savaşıyla ilgili değil, küresel düzenin geleceği açısından da önemli bir soruyu yeniden gündeme getirmektedir:
Devletler uluslararası hukuku gerçekten evrensel bir ilke olarak mı savunacak, yoksa yalnızca kendi çıkarlarıyla uyumlu olduğunda mı hatırlayacak?
Ukrayna’da uluslararası hukukun ihlal edildiğini savunarak Rusya’ya karşı sert bir tutum alan Avrupa ülkeleri hatırlamalı, uluslararası hukuk seçici uygulanamaz.
