Hemen her gün uyuşturucuya başlama yaşının giderek düştüğü ve 8-10 yaşına kadar indiği haberleri yazılı ve görsel basında yer alıyor. Uyuşturucu kullanan çocuklar, genellikle bu alışkanlığı evlerinde değil de okul yolunda ediniyor. Bilindiği gibi çocuklar, ya gerici müfredat gereği ya da bakanlığın tarikat niteliğindeki gerici kuruluşlarla yürüttüğü projeler çerçevesinde, hemen her gün dini öğretim ve pratikleri bombardımanına tutuluyor.
Ancak bu Türkiye’de 100 binlerce sınıf olmasına karşın üç yılda uyuşturucuyla mücadele eğitimi verilen sınıf sayısı 6 bini bile bulmuyor. Bakanlık, çocukların MESEM’lerde iş kazalarına uğramasına ve okula aç gitmelerine aldırmadığı gibi, okul çağında uyuşturucuya başlamalarına da aldırmıyor. Bu bakana güvenilebilir mi?
İki hafta önce okullar tatile girerken 1. ve 2. sınıf öğrencilerine ‘öğrenci gelişim raporu’ veriliyor. Bu raporda Atatürk görseline yer verilmemesini eleştirenlere bakan, “Bakın biz Milli Eğitim Bakanlığı olarak Atatürk başta olmak üzere bu ülkeyi bize emanet eden herkese, onların emanetine maddi ve manevi emanetlerine saygı duymak, saygı duyacak bir kuşak yetiştirmekte mükellefiz” yanıtını verebiliyor (gazeteler, 16 Ocak 2026).
Peki! Bu bakana inanılabilir mi, güvenilebilir mi?
Bakana güvenilmiyorsa velilerin, okullarda neler olduğunu izlemeleri, çocuklarını laiklik ve bilimsellik karşıtı etkinliklerden uzak tutmak için birbirleriyle iş ve güç birliği yapmaları gerekiyor.
