Asgari ücrete iki kat zam yapsanız da çözüm olmuyor. Sistem bir yerinden hava kaçırıyor. Toplum, bırakın mutlu olmayı, giderek daha fazla tedirgin oluyor.
Kimse ne aldığından memnun oluyor ne de verdiğinden medet umuyor.
Neoliberal ideolojinin ‘orta gelir tuzağı’ adında bir teorisi vardır. Gelişmekte olan ülkeler gelirlerini bir yere kadar artırırlar ama ondan sonra o seviyede takılır ve sonrasında yaşadıkları bir kriz ile tekrar başa dönerler.
Peki bu işten tamamen kurtulmak için ne yapmalı? Orta gelir tuzağından bir kez nasıl çıkmalı ve artık geri dönme riski olmaksızın yoksulluk ve fakirlikten ebediyen nasıl kurtulmalıyız?
Kalkınmış bir ülke olabilmek, asgari ücreti her altı ayda bir tartışmamak ve orta gelir tuzağından çıkmak için yapmamız gerekenler ve formül açıktır: Tasarruf, yatırım, üretim, istihdam ve adil gelir dağılımı.
Bugün yüzde 30’larda olan tasarruf oranımızı yüzde 40–45 seviyesine çekmek zorundayız. Yapılan bu tasarrufu yatırıma dönüştürmek ve sadakaya veya asgari ücrete mahkûm bir toplum yerine, geleceğe güvenle bakan, ayakları yere basan bağımsız bir Türkiye kurmak zorundayız.
