Bizler her yeni kavramı çabuk benimsiyor fakat içini hızla boşaltıyoruz. Endüstri 4.0, sürdürülebilirlik, toplam kalite, yapay zekâ, yalın üretim, müşteri ilişkileri yönetimi. Say say bitmez.
Bir kavramın içini mi boşaltmak istiyorsun? Onu moda haline getir, popüler kültürün tüm motiflerini içine tık, sıkça kullan, yerli yersiz ifade et…
Bir süre sonra o kavram, “yaygın ama boş” bir ifade halini alacaktır. Her şeyin başına “e” getirme modası, yaratıcılığımızın sınırlarını zorlar hale geldi.
Bir kelime alın ve başına “e” ekleyin; işte size modern, fiyakalı bir oyuncak… Mesela devleti mi konuşmak istiyorsunuz? Kolay. E-devlet deyin olsun bitsin. Ya da e-belediye, e-ticaret, e-yaşam… Her kelimenin başına getirilen “e”, elektroniğin baş harfi ve geldiği kavramı, “ismin e haline” çeviriyor.
Fiyakalı oluyor dedik. Çünkü işin derininde ne olduğunu bilmeden, herhangi bir ortamda, tartışılan kavramın başına e getirdiğinizde cakanız artıyor, “çağdaşlık” rozeti yakanızda şık duruyor.
