Ülkemizde doğum oranlarının düşüşü ile beraber karamsarlık artışı aynı anda yaşanıyor. Özellikle geleceğe yönelik beklentilerin çöküşü ile doğum sayısı benzer şekilde seyrediyor.
Şu grafiğe baktığınızda zaten net şekilde görülüyor. Toplumda umutlar yeşerdiğinde doğum sayısı artış gösteriyor. Nitekim 2001 krizi ile 1 milyon 199 bine düşen doğum sayısı 2014 yılına kadar genel bir artış yaşamış ve 1 milyon 349 bine yükselmiştir.
Bugün ülkemizde sanayileşme hız keserken hizmet sektörü üzerinden büyüme gerçekleştiriyoruz. Oysa zenginleşmesini tamamlayan ülkelerde bu tablo oluşurdu. Üretim gücünü kaybeden ülkemiz aynı zamanda hızla yaşlanırken daha gençlik çağında 17 milyon ulaşan bir emeklilik sorunu ile de karşı karşıya.
Maalesef demografik yapımız sadece doğum oranlarının düşmesinde sorun oluşturmuyor. Ülkemizden özellikle 2017 sonrası yaşanan beyin göçü ilerleyen yıllarda çok daha büyük sorunlar oluşturacaktır. Belki de doğum sayısındaki sorun kadar bir başka sorun da burada yatmaktadır.
Acaba gerçekten yaşlandığımızda ve arkadan nüfus gelmediğinde sonrasında ne olacaktır? Bunu düşünen var mı? Gerçekten çok merak ediyorum; ülkesinin geleceğini düşünen var mı?
Gelecek nesiller bizi çok kötü anacak; bunu net şekilde söyleyebilirim. Hepimiz suçluyuz ve suçlu olmayı hakkediyoruz.
