Güvenlik kuvvetleri canı pahasına mücadele ediyor ama ceza-adalet zincirindeki her eksik parça, her ‘göz yumma’, her ‘serbest bırakma’, bu ülkede yeniden karşımıza çıkıyor.
Kurşun olarak…
Korku olarak…
Tedirginlik olarak…
Birkaç yıl önce “Şurası suç mahallesi” dediğimiz, uzak durulan bölgeler vardı.
Bugün o haritanın sınırları silindi.
Suç, artık belli semtlerin değil, bu ülkenin ortak sorunu.
Ve biz… Kapının önünde oynamasından korktuğumuz çocukların şimdi apartmanda tek başına asansöre binmesinden bile endişeliyiz.
“Bu apartman güvenli mi?”
“Çocuğum sokağa çıkabilir mi?”
“Bu şehirde huzurla yaşayabilir miyim?”
Bu sorulara gönül rahatlığıyla “Evet” diyebilen kaç kişi var?
Nereden nereye…
