Türkiye’de yoksulluk sınırı 100 bin liraya dayanmış durumda…
Yaklaşık 50 milyon insan, açlık sınırı olan 30 bin liranın altında bir gelirle hayata tutunmaya çalışıyor…
Fakat aynı ülkede, yıllık 42 milyon liranın çok üzerinde kazanan insanlar, daha fazlası için yasadışı işlere girebiliyor…
Bu paradoks, “Zengin neden hâlâ çalar? Niçin yasadışı bahis oynar” sorusunu ister istemez önümüze koyuyor…
Zengin çalıyor çünkü meselesi para değil…
Meselesi, insanın sınıf içi rekabeti, psikolojik doyumsuzluğu ve toplumsal kokuşmuşluk…
Bilhassa 21’inci yüzyılla birlikte insanların geneli, mutluluğu mutlak gelirine göre değil, görece konumuna göre belirliyor…
Milyonerin kıskandığı kişi, açlık sınırındaki biri değil, kendinden 10 milyon daha fazla kazanan diğer milyonerlerdir…
Bu kıyaslama, insanın içinde bitmeyen bir eksiklik duygusu yaratıyor…
Eksiklik hissi ise bazılarında “Daha fazlası için her yol mubahtır” düşüncesine dönüşebiliyor…
