1910 yılında İstanbul’da sokak köpekleri çoğaldı diyerek 80 bin kadar zavallı hayvanı Hayırsızada’ya atıp açlık ve susuzluğa mahkûm edenlerin soyundanız maalesef. Ve o köpeklerin 115 yıl önceki korkunç ulumaları-yakarışları, yüreği olan herkese bugün de ulaşabilir.
İstanbul dâhil bazı kentlerde “sokak köpeklerini ‘kontrolsüz’ (?) beslememiz” yasaklandı.
Yani?
Artık adaya göndermiyoruz ama sonları yine aynı olmalı: açlık ve susuzluktan ölmek…
Yıllardır birçok kentten hep benzer haberler geliyor. Sokak köpeklerini zehirliyorlar, vuruyorlar, dövüyorlar, işkencelere maruz bırakıyorlar…
Bunları yapan insanlar!.. Sorsan hepsi dürüst, namuslu, onurlu…
Bir gram empati ve merhamet taşımayan ürkütücü yaratıklar…
Diyorlar ki:
“Sokakta köpekleri kontrolsüz beslemeyin; haşere ve kemirgenler artıyor, doğanın dengesi bozuluyor!”
Doğa kimin? İnsanların tapulu malı mı? Hayvanlara, sokağa atılan köpeklere de ait değil mi doğa?
Bir tek hayvanı sevmediniz mi siz? Hayatınız boyunca bir köpeğin başını okşamadınız mı? Kışın birine barınak yapmadınız mı? Yiyecek verince onların kuyruk sallayarak sevindiğini ve teşekkür ettiğini hiç görmediniz mi?
