Dilovası’ndaki depoda da Bağcılar’daki parkta da çocuklar dudak uçuklatan ihmaller nedeniyle öldüler ya da yaralandılar. İhmal deyip duruyoruz ya, o da açıklamaya yetmiyor artık olan biteni. Sistemin içine yerleşmiş, işini bilen paragöz densizlere de yıkarsak hafifletmiş oluruz suçu.
Piyasacı tercihlerin sonuçlarıyla yüzleşiyoruz. Arızi değil hiçbiri. Kazara yaşıyor artık emekçi halkımız. Sistemin normali haline geldi bu durum.
Başka nasıl açıklanır ki bunca ölüm. İstanbul’un kent içi turizminin merkez ilçelerinin birinde tahtakurusu basmış otel olur mu? Şikâyet edince ilaçlatılan odada aynı akşam kimse yatırılır mı? Odada zehirlenip ambulansla hastaneye kaldırılan aileye “Hava değişimi olmuş, yediğiniz dokunmuştur” denip yarım saat serum sonrası otele geri yollanır mı?
İki çocuk, anne, baba peş peşe ölünce, lokumcudan midyeciye günlerdir nerede yemek yedilerse hepsi toplanıp tutuklanır, sahibinin “Sadece pakette su veriyoruz, o da ambalajlı” dediği otelde başka bir enayilik var mı diye hiç araştırılmaz mı?
Kazara yaşamak ya da ölümün yaşama göre sıradanlaşması değil mi bu?
Piyasacı düzen emekçi halka karşı savaş dönemleri dışında hiç bu kadar kıyıcı olmamıştı. Yaşam hiç bu kadar ucuz olmamış, ölüm hiç bu kadar sıradanlaşmamıştı.
