Ülkeyi kemiren her büyük meselenin tezahüründe; sivil siyasete yan bakıp onu rehin alan, demokrasi düşmanı her türlü ‘canavar’ın üremesinde; 2015 itibarıyla toplumun hâlâ kısır döngüde debelenmesinde; her sosyal kesimin hak ve ayrıcalıkları sadece kendisi için isteyip diğerlerini dışlamasında da yine bu zevatın parmak izi var.
Kürt meselesi, Alevi talepleri; vesayetçi Diyanet yapısıyla iyice paslanmış, aynı zamanda Sünni dinciliğin elinde mühendislik kullanımına açık hale gelmiş otoriter laiklik; pranga mağduru yükseköğretim; aydın ve medya düşmanlığı; denge-denetim kaygısı bir yana, sistemi sadece ‘merkezi otoriteye tabi tutmak’ amacıyla oluşturulmuş ‘kurum’lar; işlevsel iflasın eşiğine gelip dayanmış bir yargı…
Evren veda etti. Bize ucu risklere hep açık bir sistemi miras bıraktı.
12 Eylül düzeni ruhen ve maddeten ayakta. Ne denli diri, sert ve kullanışlı olduğu, ‘üçüncü Erdoğan dönemi’ndeki gelişmelerin tecrübesiyle sabittir.
