Umur Talu: Kızınca 'one minute' kızdık, sonra 'gemicikler' İsrail yolunu tuttu

Okura not

Günün 11’i, Türkiye medyasındaki görüş ve yorum çeşitliliğini yansıtmak amacıyla hazırlanmaktadır. Aşağıda özetini bulacağınız yazıya yer vermemiz, içeriğini onayladığımız ve/veya desteklediğimiz anlamına gelmez.

İsrail’in bir Savunma Sanayii tank fabrikası vardı. Neredeyse batıktı. Kim can simidi olmuştu, biliyor musunuz ya da hatırlar mısınız? Ecevit-Yılmaz-Bahçeli koalisyonu ile o günkü Genelkurmay. Yerli tankların modernizasyon ihalesi İsrail’e verildi. Zamanın Hava Kuvvetleri Komutanı jetle İsrail’e bile uçtu. Biz o zaman da gazeteciyiz. Büyük medya bu meseleyi sansürlüyor. Yazıyorum. Bir de şimdi “AKP medyası” olan, o zaman “muhalif gazeteciliğin tadı”ndan başı dönenler arada bunu haber yapıyor. Devrin Genelkurmay Başkanı “ırkçılık”la filan suçladı. Ya, öyle oldu! Verdiler ihaleyi, kurtardılar İsrail tanklarını da. O zaman Gazze yine eziliyordu. İsrail tankları Filistinlilerin üzerinden geçiyordu.

İsrail uçakları bir ara başka bir ülke topraklarından kalkıp Suriye’yi bile bombaladı. Yine Esat vardı ama o sıra “biraderimiz” idi. Nereden kalktı uçaklar? Onlara eğitim için açılmış Konya’dan… Kim açmıştı? Şunlar, bunlar! Bir de şımarıkça attıkları bombaların artıklarını Türkiye topraklarına bile bıraktılar. İktidarımız kimdi? O günkü ve bugünkü! Utançtan bizimkiler açıklayamadı bile. Esad da dostluk uğruna göz yumdu, İsrail “tatbikatı”na! “One minute tarihi” böyle de bir şey oldu hep. Kızınca “one minute” kızdık, sonra “gemicikler” İsrail yolunu tuttu, belki de “Filistin’le ticaret” diye bir kılıftan bile İsrail’e gitti mallar. Son zamanlarda bile! Gazze yok muydu, o zaman. Filistin işgal, istila ve zulüm altında değil miydi? Bütün bir “Suriye operasyonu”nun arkasında tamam ABD filan vardı da kim en ziyade memnun oldu, Türkiye’nin yaptıklarından, Suriye’nin parçalanmasından? İsrail ve Suudi Arabistan. Onca mülteci neyin bedeliydi?

Tarihiniz, hele yakın tarihiniz anormal ikiyüzlü ise, talihiniz de yüzsüz demektir. Yüzsüzlük tarihi bu ülkenin ve çocuklarının, çoğunun da fark etmediği trajedisi. AKP’yle başlamadı ama 22 yılda destanını yazdılar. “Savaş”mış! Siz daha önce yıllarca ölüme gönderdiklerinize sahip çıkın. Misal, bakın emekli astsubaylar Anadolu’nun bağrından yürüyüş yapıyorlar; sadece özlük hakları değil, insan hakları teslim edilsin diye. Tank istemiyorlar, liman istemiyorlar, gemicik ticareti istemiyorlar. İnsanlık istiyorlar. İnsanlıktan uzak bir düzen insanlarını bir oraya bir buraya savuruyor. Bir savaş, bir oynaş! Yeter ama!

Umur Talu’nun yazısı