FETÖ öyle bir alan boşalttı ki ülkenin tüm tarikat ve cemaatlerinin su yüzüne çıkmasına vesile oldu. Süleymancısından, İsmailağa’ya, oradan Cübbeli’ye ve Menzil’e kadar devletin içine yerleşip tüm olanaklarından faydalanmaya başladılar.
AKP, cemaat ve tarikatların devletin içine sızmasının yarattığı tehlikelerden ders almak şöyle dursun, en kaba biçimi ile ülkeyi yağmalamaları için destek verdi.
Eğitimden sağlığa, oradan yargıya kadrolaşmalarına göz yummaya devam ediyor. Denetlenmeyen büyük bir mali olanağı ayaklarının altına serdi.
15 Temmuz darbe girişiminin en önemli sonuçlarından biri, hiç kuşkusuz, iktidar blokunda yaşanan değişim.
FETÖ’nün bıraktığı boşluk o kadar büyüktü ki ülkenin tüm tarikat ve cemaatleri yan yana gelse de dolduramadı.
İşte tam da burada mafya devreye girdi. İktidarların zaman zaman devreye aldıkları bazı zamanlarda, 1990’larda olduğu gibi, devletin kimi noktalarını ele geçiren mafya, ilk defa siyaset sahnesinde bu kadar aktif olmaya başladı.
Erdoğan için FETÖ belli anlamlarda travmaya yol açtı. “Sadakat” temel önceliği haline geldi. Bu yüzden tüm yönetim kademeleri önce akrabalarla, sonra onların akrabalarıyla, sonra eski tanıdıklarla, sonra eski tanıdıklarının akrabalarıyla dolduruldu.
Yoldan geçen bir çocuğu durdurup “15 Temmuz’un en çok ekmeğini kim yedi?” diye bir soru sorulsa, o bile hiç kuşkusuz “Erdoğan” diyecektir. İdeolojik olarak yenilen, örgütsel kısmı büyük zaaf içinde olan, içeride ve dışarıda itibarı en aza inen bir isim hala ülkeyi yönetiyor.
Raf ömrü çoktan dolmuş olsa da orada kalmaya devam ediyor. OHAL ve sonrasında oluşan yeni rejim, Erdoğan için adeta “ikinci bahar” oldu.
