Kağıt üzerinde afet planları, kağıt üzerinde şahane iş güvenliği belgeleri var olmasına var ama kağıtlar da enkaz altında kalıp, yangınlarda kül olup sellerde sürükleniyor uzun zamandır. Gencecik meslektaşlarımızın ölümüyle sonlanan bu olayda da görev aracının niteliği, bakımlarının zamanında yapılıp yapılmadığı, gerekli donanımın olup olmadığı, şoförün çalışma saatleri, koşulları da dahil iş güvenliğine dair sorgulanması gereken çok başlık var. Geçici görevlendirme uygulamasını bir kenara bırakıyorum. Türk Tabipleri Birliği meslek örgütü olarak geçici görevlendirmelerden meslektaşlarımızın çalışma koşullarına, her ilçeye bir hastane açılmasını dayatan siyasi saiklere dek tüm süreci soruşturup, sorumluların tespiti ve bu iş cinayetlerinin tekrarlanmaması için de elimizden geleni yapıyoruz ama birinci basamaktan vazgeçilmesinin nedenlerini de hep birlikte masaya yatırmalıyız.
Milyonlarca yaşam kurtarmış aşılardan neden vazgeçtiğimizi, bu yüzyılda hâlâ boğmacadan, kızamıktan insanların ölmesine nasıl izin verdiğimizi, kanser taramalarından kaçıp ileri evrelerinde hastane, hastane dolaşmayı neden yeğlediğimizi kendimize sorup, hastalanmaya rıza göstermememiz gerektiğini hatırlatalım birbirimize mesela. Alamadığımız randevularla hastanelere ihtiyaç yaratanların özel sağlık kurumlarının yoluna kırmızı halılar serdiği günlerden bugüne geldik. Birinci basamak apartmanların zemin katlarına sıkıştırıldı. İki dakikada derdimizi anlatamadığımızda dövdüğümüz o hekimler de gidiyor. Pek çok uzmanlık eğitimi kadroları boş kalıyor, hoş o kadar uzmana ihtiyacımız var mı, o da ayrı bir soru olarak önümüzde duruyor ya neyse.
Sağlık siyasi saiklere feda edilemeyecek bir hak ve o hakkın korunmasının yolu tüm bileşenlerin denetim ve planlamada yerini bulduğu koşulları mümkün kılmaktan geçiyor. Örgütlü emek, sağlıklı yaşam demek, onun için emek bizim, söz bizim!
