Van Büyükşehir Belediye Başkanı Abdullah Zeydan’ın mazbatasına el konmasına sessiz kalıp sineceği, Kürt seçmen reaksiyonunu takiben ortaya çıkan çatışma karşısında iktidarda konsolide olacağı, olmasa bile sadece izleyeceği beklentisi bu kez boş çıktı. Sadece Van’da değil birçok batı kentinde insanlar protesto gösterileri ve açıklamalar yaptılar. Gösteriler Van’dan diğer bölge illerine kadar yayıldı. Milletvekilleri Van’a koştular.
Türk tipi demokrasi bağlamında bile aniden topal ördeğe dönüşen iktidarın rövanş için bu demokrasinin dört yıl sonraki tecellisini bekleyecek durumu yok. Yerel seçim sonuçlarını beklentilerinin karşılanması talebiyle kutlayan bütün sermaye örgütleri kendi ekonomik büyümeleri için emekçilerden çok çalışma, ihracatın artmasını bekliyorlar. Bu, halka daha az tüketin, daha az talep edin ve daha çok çalışın demekten başka bir anlama gelmiyor. Erdoğan da IMF’nin ‘yapısal reformlar’ diye anılan programına sadakatle hazırlanan kalkınma planları doğrultusunda yürüneceğini söyleyerek bu teminatı vermiş bulunuyor. Bu planlar tıpkı sermayenin dilediği gibi, emekçilere çok çalışmaktan, daha fazla sömürülmekten başka bir vaatte bulunmuyor.
Öte yandan Irak yönetimiyle anlaşmalı olarak yapılacak sınır dışı operasyonların meşruiyeti içerideki gerilimlere muhtaç. Türk tipi demokrasi aç midelerin gurultusunu İHA-SİHA ve bilumum savaş silahlarının gürültüsü bastırsın, içerde kentler karışsın, kavga dövüş olsun, bağırtılar yükselsin diye var.
Ne var ki bu kez tutmadı. Abdullah Zeydan’a mazbatadan önce kayyum atama hamlesi boşa düştü. Van halkının direnişi ülkenin doğusunda olduğu kadar batısında da yankı buldu. Sonuçta uygulama geri çekildi.
Bu, Erdoğan’ın Kürtleri dışlayan, sınırları yasak, baskı, zulümle çevrili Türk demokrasisinin nasıl aşılacağını da gösteren bir dayanışma durumudur. Mücadele kazandırır. İktidar çizgisinden sapmayabilir ama halk kendisine yeni bir yol çizmeye hazır.
